Detox + (Wilkakora)

Wilkakora (Uncaria tomentosa), liana rosnąca dziko w dżungli ameryki Południowej i Środkowej na terenach do wysokości 800 metrów n.p.m. Obecnie jest także uprawiana dla uzyskania surowca leczniczego. Roślina osiąga długość do 30 metrów, u nasady ogonków liściowych wyrastają wygięte w dół kolce, liście eliptyczne ostro zakończone, na spodniej stronie pokryte delikatnymi włoskami, kwiaty małe, jasnożółte. Owocem jest torebka z niewielkimi nasionami.

Ilość i proporcje aktywnych związków leczniczych zależą od gleby i innych czynników środowiska wegetacji rośliny. Stwierdzono, że najwięcej bioaktywnych składników posiada wilkakora rosnąca w Montanii w Peru. Surowcem leczniczym są liście, kora i korzeń. Zawierają one alkaloidy indolowe i oksoindolowe, polifenole, glikozydy kwasu chinowego, sterole, terpeny oraz inne związki czynne. Wśród alkaloidów indolowych główne związki to: hirsutyna, hirsuteina i dihydrokorynanteina. Hirsutyna ma działanie antywirusowe, zmniejsza napięcie mięśni gładkich, obniża ciśnienie krwi, zapobiega powstawaniu wrzodów w przewodzie pokarmowym oraz działa znieczulająco.

Do alkaloidów oksoindolowych znajdujących się w wilkakorze należą między innymi: mitrafiliny, izomitrafiliny, pteropodyny, izopteropodyny, rynchofiliny, izorynchofiliny, specjofiliny i unkaryny F. Alkaloidy oksoindolowe aktywizują układ immunologiczny, hamują rozwój białaczki i innych chorób nowotworowych, wpływają regulująco na równowagę układu wegetatywnego (pobudzenie i hamowania funkcji wegetatywnych), pobudzają aktywność oddechową i działają ogólnie przeciwzapalnie. Glikozydy, kwas ursolowy i oleanowy działają antyoksydacyjnie. Kwas ursolowy hamuje mechanizm transformacji nowotworowej komórek, ich wzrost oraz powoduje samounicestwienie istniejących komórek nowotworowych. Flawonoidy dzięki właściwościom antyutleniającym zapobiegają stanom zapalnym naczyń krwionośnych i innych tkanek, oraz blokują niszczące działanie wolnych rodników.

Znajdujące się w wilkakorze taniny, również działają antyutleniająco oraz usprawniają procesy trawienne. Sterole, podobnie jak alkaloidy, działają przeciwzapalnie. Preparaty z wilkakory silnie hamują wzrost komórek nowotworowych układu limfatycznego i krwionośnego. Stymulują komórki żerne (makrofagi) układu odpornościowego do produkcji substancji regulujących procesy obronne, interleukin 1 i 6. Preparaty wilkakory stosowane są w wypadku zaburzeń układu odpornościowego, w alergiach, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz braku odporności na infekcje.

Wilkakorą leczy się infekcje wirusowe wywołane przez wirusy opryszczki i retrowirusy. Najwięcej emocji budzi stosowanie wilkakory w leczeniu chorób nowotworowych. Preparaty z wilkakory wykazują skuteczność w profilaktyce oraz łagodzeniu skutków ubocznych chemio- i radioterapii. Stosuje się ją również w stanach ciężkich, nie kwalifikujących się do wyleczenia radykalnego. Wilkakora nie wykazuje działań toksycznych gdyż jej LD 50 wynosi 16 gramów na kg. wagi ciała. Preparatu nie stosuje się u dzieci poniżej 3 roku życia, kobiet ciężarnych i osób nadwrażliwych na składniki preparatu.